Kaxys

House MD

Karen — Fri, 22 Aug 2008 17:05:37 +0000

Al enige tijd ben ik aan het proberen alle afleveringen van House MD te bekijken. Ik ben er zowaar aan verslaafd, nu ja, dat duurt slechts totdat ik die laatste beschikbare aflevering gezien heb en dan kijk ik wel naar een nieuwe serie. Die man heeft wel enkele uitspraken die geweldig zijn, maar eentje vind ik toch zeer waarheidsgetrouw, nl. “Everybody lies”.

Vandaag heb ik de hele dag een kast geschilderd (grote kast, meerdere lagen) en het mooie aan zo’n handenarbeid is dat het niet veel capaciteit vergt van je hersenen. Het is een moment waarop je hersenen op volle toeren kunnen draaien over allerhande andere dingen. Ik moest denken aan die ene uitspraak en ik kwam tot de bedenking dat hoe hard je uiteindelijk ook liegt, de waarheid meestal aan het licht komt. Communicatie tussen mensen is enorm toegenomen de laatste tien jaar. Mensen chatten, mailen, bellen, smsen en er bestaan fora en netwerksites allerhande. Een leugen is dus veel minder gemakkelijk in te dekken, denk ik. Nu ja, alles is in te dekken, maar uiteindelijk komt de aap wel eens uit de mouw. Sommigen zouden willen dat die liever laat dan vroeger verschijnt, anderen eerder omgekeerd. Waarschijnlijk afhankelijk van of je de persoon bent waartegen gelogen wordt, of de leugenaar in kwestie.

Het schilderen bracht dus heel wat stof met zich mee (op een vreemde manier), nadenkstof dan toch .

En als je even terug kijkt naar deze tekst, zelfs hierin zit een leugen in. Everybody lies, remember?

Travelling to space.

Karen — Fri, 15 Aug 2008 21:49:46 +0000

Tijdens mijn zoektocht naar een bestemming voor mijn volgende reis kwam ik iets tegen dat me toch even twee keer deed kijken. Op de site van G.A.P. Adventures stond er namelijk tussen de bestemmingen ‘Space’. Nu blijkt dat je zo’n 40.000 tot 60.000 feet naar omhoog kan in de ruimte om gewichtloosheid enz te voelen. De kost ervan varieert tussen een slordige 6.000 tot 18.000 euro.

Voor die prijs heb je een geweldige 4-daagse ervaring in Moscou en erboven. Wie zal het zeggen?

Nu, mijn budget ligt een beetje lager, de zoektocht gaat dus verder…

Tijd voor een nieuw hoofdstuk

Karen — Thu, 14 Aug 2008 20:00:28 +0000

Gisteren ben ik nog een voorlaatste keer (denk ik) naar mijn kot gereden. Ik moest namelijk de iets grotere dingen gaan ophalen die nog net in mijn auto konden. Tot nu toe was het eigenlijk niet te zien dat ik een verhuis aan het doen was. Enkel de niet zichtbare dingen waren weggenomen, zoals het leegmaken van de kleerkast, keukenkast en frigo. Maar ook het onvermijdelijke moest gebeuren en het weghalen van tv, radio, enz, maar vooral de posters, mijn blauw doek,… ging gepaard met een moeilijk moment.

Vier jaar vertoefde ik in dit kot. Menige mensen zijn hier gepasseerd, mooie herinneringen zijn ontstaan, feestjes (en ook een paar zuippartijtjes), warme zomerachtige studiemomenten, moeilijke en leuke momenten, …

Tijd voor een nieuwe student om er zijn/haar herinneringen op te bouwen.

Voor:

Halverwege de opruim:

Na:

Wordt nog verwacht!

al enige tijd…

Karen — Wed, 13 Aug 2008 15:21:42 +0000

*Inspiratieloos*

Een klein projectje…

Karen — Mon, 04 Aug 2008 00:05:51 +0000

Regelmatig post ik hier wel eens foto’s die ik gemaakt heb op een evenement of een vakantie. Kwestie van deze op één centrale plaats te zetten probeer ik het eens op een andere blog samen te zetten. Het is wel nog volop in constructie…

Ondertussen zoek ik ook nog een oplossing om AL mijn foto’s ergens te kunnen tentoonstellen. Ideëen zijn welkom. Maar dan denk ik er weer over of het wel zinnig is mijn foto-leven online te zetten. I don’t like pottekijkers.

Geniet ervan!

Edit: Projectje is vrij snel de dieperik in gedonderd… Op naar het volgende.

Opnieuw een beetje reizen…

Karen — Sun, 03 Aug 2008 22:17:38 +0000

‘U zegt, wij draaien’ moet iemand in zijn eigen gedacht hebben. En daar ben ik blij om! Vandaag werd me gevraagd of ik zin had om naar Noord-Frankrijk (puntje 6 van de vorige post) op verlof te gaan en natuurlijk kan ik daar geen nee op zeggen. Een paar dagen ergens een jobke versieren, een beetje spaargeld spenderen, een datum vastleggen en we zijn weer weg.

Ik zei toch ‘The sky is the limit’?

Nu ja, ik meen het ook, België is momenteel te klein voor deze persoon…

Lijstje

Karen — Sat, 02 Aug 2008 22:46:19 +0000

Soms zie ik op één of andere blog een To Do-lijstje opdoemen en dan begin ik spontaan na te denken wat ik zelf nog allemaal in gedachten heb gepland.

Zelf gooi ik dus ook maar eens een lijstje op het net:

Kot leegmaken.
Gent voor de zoveelste keer bezoeken. Het Gravensteen en het Belfort wil ik bezocht hebben voordat ik de sleutel van mijn kot terug geef. (Kandidaten om mee te gaan? )
Kasten schuren, kasten schilderen, kamer schilderen en herinrichten.
Een reis naar Zuid-Amerika boeken (of ergens anders op de grote aardbol)
Een tijdelijke job zoeken tot puntje 4 kan doorgaan en puntje 4 gesponserd kan worden.
Cap Gris-Nez en Cap Blanc-Nez bezoeken. (Kandidaten om mee te gaan? )
…

En nog een hele reeks andere dingen die niet voor het internet vatbaar zijn

Een maand vakantie zit erop.

Karen — Fri, 01 Aug 2008 19:36:55 +0000

Op ruim een maand heb ik 3 last minute vakanties achter de kiezen!!

De laatste was wel zeer last minute. Op zondagavond werd het voorstel gedaan (of had ik me een beetje uitgenodigd), maandag besliste ik mee te gaan en dinsdag zaten we reeds in de auto naar Parijs. We hadden een mooi hotel met zicht op de Eiffeltoren en de reis kwam me zeer goedkoop uit! Bovendien was het gezelschap ook zeer aangenaam!

The sky is the limit!

Stroppenstoet

Karen — Sat, 26 Jul 2008 12:02:45 +0000

Na een dagje rust zonder Gentse Feesten vertrok ik gisteren weer voor een leuke dag. Na heel wat kleine optredens en straattheater, een hapje en verscheidene drankjes was het tijd voor de stroppenstoet. Deze stoet wordt elk jaar opnieuw gedaan en beeldt uit vanwaar de Gentenaars de naam ‘Stroppendragers’ of ‘Stroppen’ gekregen hebben.

Deze stoet heeft niet veel betekenis als je de geschiedenis van Gent niet een beetje kent. Dit bleek uit een gesprekje met twee Leuvenaars. Gelukkig had ik woensdag een boottochtje in Gent gedaan en werd er uitgelegd vanwaar de ‘Stroppendragers’ vandaan komen. Het ging zo;

Rond 1540 weigerden de Gentenaars nog oorlogsbelastingen te betalen. Omwille daarvan was Keizer Karel woedend en reisde hij af naar Gent. In Gent liet hij enkele notabelen onthoofden en anderen liet hij met een strop rond de hals en een boetekleed op blote voeten door de stad wandelen om vergiffenis te vragen voor hetgeen ze gedaan hadden.

De Gentenaars zijn nog steeds zeer trots op hun opstand en je ziet ze dan ook vaak op de Gentse feesten rondlopen met deze strop. Deze strop is zwart en wit, hetgeen de hoofdkleuren zijn van het wapenschild van de stad (een witte leeuw op een zwarte achtergrond).

Ik kon het me niet laten om tijdens de stroppenstoet foto’s te nemen. Helaas was ik mijn fototoestel vergeten en werden het foto’s van mindere kwaliteit getrokken door middel van mijn gsm. Hier een selectie;

Keizer Karel en zijn vrouw werden uitgejoeld door het volk;

De beul met bijhorend leger;

De Gentse stroppendragers op blote voeten;

De Gentse stroppendragers;

Nog 3 dagen Gentse feesten te gaan. Benieuwd hoeveel dagen ik er nog zal zijn en wat er nog te zien zal zijn…

De Gentse feesten overdag: enkele foto’s

Karen — Tue, 22 Jul 2008 20:50:24 +0000

Vandaag was de eerste mooie dag van de Gentse feesten. Het weer lokte me buiten om een kijkje te gaan nemen en te genieten van het weer.

Deze mensen kom je dagelijks en ook jaarlijks tegen op de Gentse feesten. Steeds leuk voor kleine kinderen die vreemde ballonnen willen.

Dit standbeeld heb ik rond 16u30 gespot. Toen ik er rond 20u opnieuw langs kwam was de man zijn potje met geld reeds mooi gevuld. Respect voor de man die zo lang kan blijven stilstaan!

Vervolgens ging ik naar dit gezelschap (Teater Exces: Eminences Grises) kijken. De klederdracht vond ik geweldig, maar ook hun spektakel was mooi. Op muziek werd vanalles uitgebeeld. Zelf was ik niet goed mee wat het moest voorstellen.

Ondertussen nam ik nog wat foto’s van de mooie gebouwen in de stad, nl. Post Plaza en de St-Niklaas kerk.

Terug richting huis passeerde ik aan de veldstraat het ‘Hotel d’Hane Steenhuyse’. Dit gebouw was me al meerdere malen opgevallen, maar ik wist niet wat er achter die muren zat. Het blijkt een mooi achttiende eeuws huis te zijn met enorm veel kamers en mooie salons die nog in oorspronkelijke staat zouden zijn. Het wordt enkel open gesteld tijdens de Gentse feesten en zeer af en toe op open monumentendag. Gauw liep ik erdoor, want ik had alweer een andere afspraak. Er zouden echter gratis geleide rondleidingen zijn en daar ga ik waarschijnlijk nog gebruik van maken één van de volgende dagen.